Amatör Mutlu


 Amatör günlerim çok zor geçiyor çünkü amatörlüğün bir tür tekinsizliği var, sanki hep yarım yamalak gibi. Birkaç gün evvel başka bir amatörden Penguen’in bazı amatörler için özel bir toplantı yaptığını öğrendim, seçilmiş kişilerden bir liste yapmış Met Üst ve tek tek aranıp toplantı yeri ve saati bildirilmiş. Bu haberi alınca biraz üzüldüm, biraz kızdım, yerimden kalktım, yine üzülüp kızdım zira ben aranmamıştım. Aslında aranmam pek de mümkün değildi çünkü numaramı bırakmamıştım dergiye. İşte o zaman amatörlüğün ne kadar da kaypak bir iş olduğunu yeniden idrak ettim. Fakat yılmadım, genelde yılarım ama bu sefer ne olduysa yılmadım ve Penguen’i aradım. Onlar beni aramıyorsa ben onları ararım. Derdimi anlattım bir bir, dedim acaba bir ihtimal numarama sahip olmadığınız için mi aranmadım? Adam listeye bakayım dedi. Lost’da sık sık adı geçen listeden sanki mübarek, her an “you are not in the list” diyecek diye tırsıyorum. Fakat öyle olmadı
numaramı aldı, toplantı yerini ve saatini verdi.

Heyecanlandım, sevindim, yerimden kalktım, yeniden heyecanlandım, sevindim. Şimdi o kaypak amatörlük yeniden yüzüme gülüyordu. Bu arada boş durmayayım Leman’a da gideyim dedim, en nihayetinde bir amatörüm; ister Uykusuz’a giderim ister Penguen’e istersem de Leman’a. İlk defa gidiyordum Leman’a, ayakta heyecanlandım ama fazla heyecanlandım. Beyoğlu’nun güzel sokaklarından birinde koca bir bina Leman denilen yer. Alt katında Leman Kültür var üst katında da çizerler. Kutlukhan Perker isimli çizer abim ile işlerim hakkında konuştuk. Çoğunu beğenmemiş olsa da o kadar sıcak, o kadar samimi konuşuyor ki bu çizerler amatörlerle insan mutlu ayrılıyor hep dergiden. En gerçek tavsiyelerini bonkörce verdi, “haftaya çiz gel” dedi. Bakalım.Yine de içimde bir burukluk yok değil, insan her işinin en harikası olduğunu ve herkesçe sevilmesi gerektiğini düşünüyor hep. Sonra Penguen’in yeni sayısına baktım, karikatürüm yok. O da üzdü beni. Halbuki karikatürüm olsa tüm haftam gülücüklü geçerdi. Mutluluk arabanın benzini gibi, insanın ara sıra kendi deposunu doldurması gerekiyor ve o depoyla gidebildiği yere kadar gidip yeniden mutluluk bulması gerekiyor bir yerlerden. Bakalım Penguen’in toplantısına kadar elimdeki mutlulukla idare edeceğim ve oradan sonrası da orada düşünülür artık.
‘’

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder